[ Hugo BRUTIN ] version française

Wat aanvankelijk ludiek is gestart, heeft in de kortste tijd ernstige dimensies aangenomen, ernstig zowel qua techniek als qua betekenis.

Maar zwier blijft aanwezig in de schilderijen van Carl Soete zoals ook zijn voorliefde voor lumineuze tinten en voor symbolen die niet meteen zichzelf prijsgeven.

Het is daarnaast meteen duidelijk dat de kunstenaar op grafisch vlak een meer dan behoorlijk métier bezit, wat hem in staat stelt om op een ideale wijze vorm te geven aan zijn maatschappelijke visie of aan zijn kijk op mensen en dingen.

Het kan op het eerste gezicht verrassen dat in veel van zijn werken getallen verschijnen en letters, een digitaal schrift, wijzers en een schaalverdeling, maar bij nader toezien is het voor de hand liggend dat alwie iets te vertellen, a fortiori een kunstenaar, de taal gebruikt waarmee hij bestendig wordt geconfronteerd of ernaar verwijst wanneer hij zich - rustig - kritisch wil opstellen.

Wie vorm wil geven aan wat hem beroert, opvalt of bezighoudt, de hem omringende spanningen wil vertellen grijpt vanzelfsprekend naar de taal die hem het best ligt. In dit concrete geval cijfers en letters als getuige van zijn werk als typograaf-vormgever.

Wat Carl Soete wil vertellen omschrijft hij op een eigen wijze via tekens en signalen, via tengere schaduwen die in de achtergrond van zijn door het licht aangevreten taferelen bewegen, via sierlijke kronkels die een beheerste bewogenheid illustreren.